Verhuizen naar een verzorgingstehuis betekent niet dat de mantelzorg ophoudt

Mevrouw Grüninger is 93 jaar en woont in een verzorgingstehuis in Maastricht. Ze heeft haar leven lang in Limburg gewoond en voelt zich er nog steeds thuis, al is haar wereld de laatste jaren wat kleiner geworden. Haar zoon woont in Gelderland, op meer dan anderhalf uur rijden afstand. Hij probeert zo vaak mogelijk langs te komen, maar in de praktijk lukt dat niet elke week.

Voor hem voelt dat soms lastig. Zijn moeder is goed verzorgd in het tehuis, maar hij merkt dat zijn aanwezigheid meer is dan alleen praktische zorg. Het gaat om gezelschap, aandacht en samen even de week doornemen. Toch maakt werk, reistijd en gezin het onmogelijk om structureel elke week op bezoek te gaan.

In het begin probeerde hij het zo goed mogelijk op te vangen door om de week te komen en tussendoor veel te bellen. Maar hij merkte dat dat voor zijn moeder niet hetzelfde was als echt bezoek. Kleine momenten van samen zijn bleven uit, terwijl die juist zo belangrijk zijn.

Via via kwam hij in contact met Frello. In eerste instantie twijfelde hij: zijn moeder zat immers al in een verzorgingstehuis, dus er was toch al zorg aanwezig. Maar het ging hem niet om zorg in de klassieke zin: het ging om aanwezigheid en onverdeelde aandacht.

Sindsdien komt er wekelijks een Frello helper langs bij mevrouw Grüninger voor gezelschap. Samen een kop koffie drinken in de tuin en een praatje maken over vroeger. Soms gaan ze samen naar een terras aan het Vrijthof om er ook even helemaal tussenuit te zijn. Daarnaast helpt helper door mevrouw te begeleiden naar afspraken zoals de tandarts.

Voor zijn moeder betekent dat meer dan hij vooraf had verwacht. Ze heeft iemand om naar uit te kijken in de week, iemand die even tijd heeft zonder haast. En voor hem geeft het rust. Hij weet dat ze niet alleen is op de momenten dat hij er niet kan zijn, en dat er toch regelmatig persoonlijk contact is buiten het zorgpersoneel om.

Wat hem vooral opvalt, is dat mantelzorg niet verdwijnt als iemand in een verzorgingstehuis woont. Het verandert alleen van vorm. En soms betekent dat ook dat je moet erkennen dat je het niet allemaal zelf kunt invullen, hoe graag je dat ook zou willen.

Voor hem is Frello geen vervanging van zijn rol als zoon, maar juist een aanvulling daarop. Een manier om ervoor te zorgen dat zijn moeder wekelijks persoonlijk contact heeft, ook als hij er zelf niet kan zijn.